این روز ها اگر برنامه نویسها و طراحان و سایر همکاران این بخش صنعت بخواهند مثل چند سال قبل با حس اعتماد با کارفرمای خود وارد همکاری بشوند، با احتمال زیاد سرشان کلاه می رود. با توجه به اینکه عموما کارفرما پول خیلی زیادتری دارد، از مشوران حقوقی و مالی و افراد خبره کمک میگیرد اما متأسفانه عملاً کسی از متخصص در مقابل کارفرما حمایت نمیکند و نکات قانونی را روشن نمی کند. برای همین با همفکری با چند تن از همکاران قدیمی که اکثرا بیش از پانزده، بیست سال سابقه فعالیت در این صنعت را داریم، تصمیم گرفتم در وبلاگ خودم و شبکههای اجتماعی نتیجه هم فکری و هم اندیشی را منتشر کنم. خوشحال میشوم که از طرف شما همکاران و هموطنان گرامی پیشنهادها و انتقادات سازنده دریافت کنم.
در ابتدای باید عرض کنم که با توجه به اینکه از کرونا به بعد موقعیت های کاری آنلاین و دورکاری بین همکاران بیش از قبل مرسوم و محبوب شده است، بنابرین حتی اگر قرارداد رسمی ندارید، کشورهای خارجی همکاری دارید، بازهم لازم است، توافق بین شما و کارفرما حتی شده در قالب یک صفحه به صورت مختصر اما روشن مکتوب شود. البته در قراردادهای رسمی به جزییات بیشتری باید توجه کرد اما در ابتدا به کلیت عمومی در مورد قرارداد خواهم پرداخت.
همانطور که مطلع هستید قراردادهای کاری در ایران به چند دسته کلی رسمی، پیمانی، خدماتی، مدت موقت (مدت معین)، ساعتی (نیمه وقت) و پیمان کاری (پروژه ای) تقسیم می شوند. سه مورد اول (رسمی، پیمانی، خدماتی) مربوط به سازمانها و شرکتهای دولتی و یا وابسته است که معمولاً شرایط و جزییات خاص خودش را دارد و از طرفی چون خیلی طرف دار دارد، نمیتوان با مذاکره آنها را تغییر داد اما سه تای آخر عمومیتر هستند و اکثر شرکتهای خصوصی در چهارچوب آنها اقدام به استخدام می کنند. در ادامه به شرح مختصر آنها می پردازم، سپس در مطالب جداگانه هر یک را شرح خواهم داد و به بیان جزییات و نکات می پردازیم.
- قرارداد مدت موقت (مدت معین):
این نوع قرارداد مطابق قانون کار تعریف میشود بنابرین شامل بیمه اجباری و مالیات می شود. - قرارداد ساعتی (نیمه وقت):
این نوع قرارداد ممکن است مطابق قانون کار یا قانون تجارت تعریف بنابرین حتماً به متن قرارداد توجه فرمایید. در صورتی که مطابق قانون تجارت تعریف شود بنابرین شامل بیمه اجباری نمی شود. - قرارداد پیمان کاری (پروژه ای):
این نوع قرارداد معمولاً مطابق قانون تجارت تعریف شود بنابرین شامل بیمه اجباری نمی شود. این نوع قرارداد با توجه به جزییات ممکن است شامل پیش پرداخت، سفته و ضمانت بانکی می شود. در صورتی که بین دو سازمان یا دو شرکت منعقد شود، نیازمند مفاسا حساب بیمه پیمانکار برای وصول مطالبات است.
البته قسمت های مشترک در همه قراردادها، مثل موضوع قرارداد، مشخصات فردی و آدرس طرفین، حقوق و مزایا، ساعات کار و محل و نوع کار، شرایط ادامه و خاتمه قرارداد و سایر موارد مشابه، به دلیل اهمیت موضوع در مطلب جداگانه ای یکجا با جزییات کافی بررسی می کنم.
اگر فکر می کنید بخش مهم دیگری جا افتاده، لطفا کامنت بزارید تا اضافه کنم.
